Հանրապետությունում պարեկային ծառայության կողմից մարտի 30-ից ապրիլի 6-ը իրականացված ստուգումների ընթացքում արձանագրվել է Ճանապարհային երթևեկության կանոնների (ՃԵԿ) 20426 խախտում։ Այս թիվը, որը ներառում է 400 ոչ սթափ վարորդ, 600 վարորդ առանց վարորդական իրավունքի և 4447 անձ, ովքեր չեն օգտագործել անվտանգության կամար, ցույց է տալիս վարորդների կողմից օրինական պահանջների անտեսման համակարգային խնդիրը։
Այս շաբաթվա տվյալները բացառություն չեն։ Նախորդ շաբաթներին նույնպես արձանագրվել են նմանապես մտահոգիչ թվեր։ Մարտի 23-ից 30-ը պարեկները արձանագրել են 22649 խախտում, մարտի 16-ից 23-ը՝ 5361 խախտում, իսկ մարզերում՝ 21783 խախտում։ Այս թվերին ավելացվում են նաև այլ խախտումները՝ վարելու ընթացքում ծխելը, հեռախոսի օգտագործումը, արագության գերազանցումը և այլն, որոնք ամեն շաբաթ կրկնվում են։
Այսպիսով, իրական պատկերը դառնում է ավելի ցավալի, եթե հաշվի առնենք, որ տեսահսկող սարքերով արձանագրվող խախտումները, որոնք հազարավոր են, այս ցուցանիշներին չեն ավելացված։ Բացի այդ, պարեկները ֆիզիկապես չեն կարող բոլոր իրավախախտներին հայտնաբերել, ինչը նշանակում է, որ իրական խախտումների քանակը մի քանի անգամ ավելի բարձր է։
Այս ամենը ցույց է տալիս ոչ միայն վարորդների անտեսողական վերաբերմունքը, այլև համակարգային խնդիրներ։ Ոստիկանության համակարգում իրականացված «բարեփոխումները» չեն ունեցել էական դրական ազդեցություն։ Պարեկային ծառայությունը հաճախ չի կարողանում իրականացնել իր առաքելությունը՝ լինելով «ամեն տեղ», քանի որ զբաղված է իրական պարտականություններից չբխող հրահանգներ կատարելով։
Ավելի լուրջ խնդիր է նաև տուգանքների չափը։ Հայաստանում առանձնակի վտանգավոր խախտումների համար նախատեսված տուգանքները բավականին ցածր են, ինչը դժվար թե կարող է դիտարկվել որպես լուրջ պատժամիջոց։ Եվրոպական երկրներում նմանատիպ խախտումների համար տուգանքները մի քանի անգամ ավելի բարձր են։
Այս ամենը հանգեցնում է մի հարցի՝ թե արդյոք իրական բարեփոխումների համար ժամանակ և ռեսուրսներ կան, թե՞ համակարգը շարունակում է ծառայել որպես իշխող ուժի և նրա ղեկավարի հրահանգները կատարող գործիք։
