Չորրորդ արդյունաբերական հեղափոխությունը, որին անդրադարձել ենք հիմնական առանձնահատկությունների տեսանկյունից, ներկայացնում է նաև արդի տեխնոլոգիական զարգացման ամենախոր և ամենաբազմաշերտ փուլը, ինչն արմատապես փոխում է արտադրության, տնտեսության և հասարակական կյանքի բոլոր ոլորտները։ Այս երևույթը, որը սկիզբ է առել 21-րդ դարի առաջին տասնամյակներում, ներառում է արհեստական բանականության, ինտերնետի, մեծ տվյալների, ռոբոտաշինության, կիբեր-ֆիզիկական համակարգերի, ամպային տեխնոլոգիաների և այլ առաջադեմ նորարարությունների սերտ ինտեգրումը արտադրական և սպասարկման գործընթացներում։ Սակայն այս տեխնոլոգիական հեղափոխությունը, չնայած իր բազմաթիվ առավելություններին և հեռանկարներին, ստեղծում է բազմաթիվ բարդ մարտահրավերներ, որոնք պահանջում են համակարգված և խոր վերլուծություն, քանի որ դրանք ազդում են մարդկային քաղաքակրթության գրեթե բոլոր ասպեկտների վրա։
Առաջին և, թերևս, ամենակարևոր մարտահրավերներից մեկն աշխատանքի շուկայի արմատական վերափոխումն է, որն իր հետ բերում է աշխատուժի մեծածավալ տեղաշարժի, կրթության և հմտությունների ձեռքբերման վերաիմաստավորման անհրաժեշտություն։ Ավտոմատացումը և արհեստական բանականությունն աստիճանաբար փոխարինում են ավանդական մասնագիտությունների մեծ մասին, մասնավորապես խոսքն այն աշխատատեղերի մասին է, որոնք պարունակում են կրկնվող և ստանդարտացված գործառույթներ։ Արտադրական գծերում ռոբոտների ներդրումը, լոգիստիկայում անօդաչու սարքերի և ինքնավար տրանսպորտի օգտագործումը, սպասարկման ոլորտում չաթբոտների և վիրտուալ օգնականների տարածումը, ֆինանսական հատվածում ալգորիթմային առևտրի զարգացումը նշանակում են, որ միլիոնավոր մարդիկ ամբողջ աշխարհում կանգնած են իրենց մասնագիտական գործունեության կորստի և տնտեսական անապահովության առաջ։ Հարցը չի վերաբերում միայն ցածր որակավորում պահանջող աշխատանքներին, այլ նաև միջին և նույնիսկ բարձր որակավորում նախատեսող մասնագիտություններին, ինչպիսիք են իրավաբանությունը, հաշվապահությունը, հատկապես ռադիոլոգիայի ոլորտի բժշկությունը և բազմաթիվ այլ մասնագիտություններ, որտեղ
